Συχνές ερωτήσεις

Η ακράτεια ούρων σημαίνει ακούσια απώλεια ούρων, την οποία ένα άτομο δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Για ορισμένους αποτελεί μόνο μια μικρή ενόχληση, ενώ για άλλους επηρεάζει σημαντικά την καθημερινή ζωή. Παρ’ όλα αυτά, ο άνθρωπος παραμένει πάντα ο ίδιος – απλώς αντιμετωπίζει μια πρόκληση που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν.

Η ακράτεια μπορεί να επηρεάσει γυναίκες και άνδρες, νέους και ηλικιωμένους. Μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό, μετά από χειρουργική επέμβαση, μετά από τραυματισμό, σε νευρολογικές παθήσεις ή, για παράδειγμα, σε σχέση με τον διαβήτη. Σε ορισμένους ανθρώπους, το μακροχρόνιο στρες ή η ψυχική επιβάρυνση μπορεί επίσης να προκαλέσει ή να επιδεινώσει σημαντικά τα συμπτώματα. Μερικές φορές αναπτύσσεται σταδιακά, ενώ άλλες φορές εμφανίζεται απροσδόκητα. Κάθε ιστορία είναι διαφορετική, αλλά όλες έχουν κάτι κοινό – η ακράτεια δεν κάνει διακρίσεις ανάλογα με την ηλικία, το επάγγελμα ή τον τρόπο ζωής.

Όχι. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 400 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με κάποια μορφή ακράτειας. Και στην Τσεχική Δημοκρατία είναι πολύ πιο συχνή απ’ όσο νομίζουν οι περισσότεροι – σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, περισσότερα από 36 % των ανθρώπων άνω των 15 ετών αντιμετωπίζουν κάποια μορφή ακράτειας. Παρ’ όλα αυτά, η ακράτεια παραμένει ένα από τα λιγότερο συζητημένα θέματα υγείας. Πολλοί άνθρωποι ντρέπονται να μιλήσουν για τα προβλήματά τους και έτσι μπορεί να δημιουργείται η λανθασμένη εντύπωση ότι πρόκειται για κάτι σπάνιο. Στην πραγματικότητα, όμως, η ακράτεια είναι πολύ πιο συχνή απ’ όσο αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι.

Πολλοί άνθρωποι φοβούνται ότι δεν θα γίνουν κατανοητοί ή ότι οι άλλοι θα τους αντιμετωπίσουν διαφορετικά. Κάποιοι ντρέπονται ακόμη και να μιλήσουν στους πιο κοντινούς τους ανθρώπους ή στον γιατρό τους. Ωστόσο, η ανοιχτή επικοινωνία βοηθά ακριβώς στην κατάρριψη των προκαταλήψεων και δείχνει ότι η ακράτεια δεν αποτελεί λόγο ντροπής ή απομόνωσης. Όσο περισσότερο μιλάμε γι’ αυτήν με σεβασμό και κατανόηση, τόσο πιο εύκολη γίνεται η ζωή των ανθρώπων που αφορά.

Ναι. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ακράτεια εργάζονται όπως όλοι οι άλλοι. Ανάμεσά τους υπάρχουν εκπαιδευτικοί, επαγγελματίες υγείας, οδηγοί, υπάλληλοι, ηλεκτρολόγοι και άνθρωποι σε πολλά άλλα επαγγέλματα. Το περιβάλλον τους συχνά δεν γνωρίζει καθόλου ότι ζουν με ακράτεια. Ωστόσο, κάθε εργάσιμη ημέρα μπορεί να είναι πιο απαιτητική – ο προγραμματισμός των διαλειμμάτων, η πρόσβαση σε τουαλέτες ή ο φόβος μιας απρόβλεπτης κατάστασης είναι προκλήσεις που οι περισσότεροι γύρω τους δεν βλέπουν.

Ναι. Η ακράτεια από μόνη της δεν σημαίνει το τέλος μιας ενεργού ζωής. Πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να περπατούν, να κάνουν ποδήλατο, να κολυμπούν ή να ασχολούνται με άλλα αθλήματα. Μερικές φορές χρειάζεται να επιλεγεί μια καταλληλότερη δραστηριότητα ή να ληφθούν ορισμένα πρακτικά μέτρα, αλλά η κίνηση είναι συχνά ωφέλιμη τόσο για το σώμα όσο και για την ψυχική ευεξία. Κάθε άνθρωπος θα πρέπει να συζητά τις δυνατότητές του με γιατρό ή φυσιοθεραπευτή, εάν η ακράτεια του προκαλεί μεγαλύτερες δυσκολίες.

Ναι. Οι άνθρωποι με ακράτεια ταξιδεύουν για τη δουλειά, για διακοπές ή για να επισκεφθούν την οικογένειά τους όπως όλοι οι άλλοι. Ωστόσο, τα ταξίδια συχνά απαιτούν πιο προσεκτικό προγραμματισμό. Πολλοί ενημερώνονται εκ των προτέρων για τη διαθεσιμότητα τουαλετών, παίρνουν μαζί τους επιπλέον προϊόντα ακράτειας ή προγραμματίζουν τακτικές στάσεις. Αυτό που για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ένα συνηθισμένο ταξίδι μπορεί για ένα άτομο με ακράτεια να απαιτεί προσεκτική προετοιμασία. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει λόγος να εγκαταλείψει την εξερεύνηση νέων τόπων ή εμπειριών.

Κάθε άνθρωπος βιώνει την ακράτεια διαφορετικά. Για κάποιους οι μεγαλύτερες δυσκολίες είναι οι μακρές συσκέψεις ή τα ταξίδια, ενώ άλλοι ανησυχούν για πολιτιστικές εκδηλώσεις, τον αθλητισμό ή την παραμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από το σπίτι. Πολλοί αντιμετωπίζουν περισσότερο την ψυχική επιβάρυνση παρά το ίδιο το πρόβλημα υγείας – για παράδειγμα, τον φόβο μιας απρόβλεπτης κατάστασης ή των αντιδράσεων των άλλων. Η κατανόηση και η διακριτικότητα μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο απ’ όσο συχνά αντιλαμβανόμαστε.

Για τους περισσότερους ανθρώπους η ημέρα ξεκινά απλά – ντύνονται και φεύγουν από το σπίτι. Ένα άτομο με ακράτεια, όμως, συχνά σκέφτεται πράγματα που οι άλλοι δεν χρειάζεται να σκέφτονται καθόλου. Έχει μαζί του αρκετά προϊόντα ακράτειας; Θα υπάρχουν τουαλέτες στη διαδρομή; Πόσο καιρό θα βρίσκεται μακριά από το σπίτι; Αυτές οι ερωτήσεις μπορεί να αποτελούν μέρος κάθε εργάσιμης ημέρας, εκδρομής ή επίσκεψης σε φίλους. Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι γύρω του δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Γι’ αυτό η ακράτεια συχνά χαρακτηρίζεται ως αόρατη πάθηση – δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή ζωή.

Όχι. Παρόλο που η ακράτεια είναι συχνότερη σε μεγαλύτερες ηλικίες, μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους κάθε ηλικίας. Την αντιμετωπίζουν, για παράδειγμα, γυναίκες μετά τον τοκετό, άνθρωποι μετά από χειρουργικές επεμβάσεις ή τραυματισμούς, ασθενείς με νευρολογικές παθήσεις, αλλά και νεότεροι άνθρωποι ανεξάρτητα από το επάγγελμα ή τον τρόπο ζωής τους. Η αντίληψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για πρόβλημα των ηλικιωμένων είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους μύθους.

Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Οι άνθρωποι με ακράτεια εργάζονται, αθλούνται, ταξιδεύουν, ψωνίζουν ή περνούν χρόνο με την οικογένειά τους όπως όλοι οι άλλοι. Πολλοί χρησιμοποιούν σύγχρονα απορροφητικά προϊόντα που δεν φαίνονται κάτω από τα συνηθισμένα ρούχα. Γι’ αυτό η ακράτεια συχνά αποκαλείται αόρατη πάθηση – το περιβάλλον συνήθως δεν την αντιλαμβάνεται καθόλου.

Σε καμία περίπτωση. Η ακράτεια είναι ένα πρόβλημα υγείας και όχι ένδειξη κακής υγιεινής. Οι άνθρωποι με ακράτεια συνήθως δίνουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή στην προσωπική τους υγιεινή από τους περισσότερους άλλους. Χρησιμοποιούν ειδικά προϊόντα ακράτειας, προστατευτικά μέσα και προϊόντα περιποίησης του δέρματος, ώστε να μπορούν να ζουν ενεργά, με αξιοπρέπεια και χωρίς φόβο.

Ο λόγος συνήθως δεν είναι η ίδια η ακράτεια, αλλά ο φόβος της μη κατανόησης ή της καταδίκης. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται ότι οι άλλοι θα τους βλέπουν διαφορετικά ή ότι θα γίνουν αντικείμενο χλευασμού. Γι’ αυτό συχνά δεν μιλούν για τις δυσκολίες τους ούτε στους κοντινούς τους ανθρώπους. Η ανοιχτή και ευαίσθητη επικοινωνία μπορεί όμως να βοηθήσει στην κατάρριψη των προκαταλήψεων και να δείξει ότι η ακράτεια δεν είναι ντροπή. Ντροπή είναι περισσότερο να καταδικάζουμε έναν άνθρωπο για ένα πρόβλημα υγείας που δεν επέλεξε ο ίδιος.

Πάνω απ’ όλα με σεβασμό και κατανόηση. Για πολλούς ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να μιλήσουν για την ακράτεια. Αν κάποιος σας εμπιστευτεί, ακούστε τον χωρίς να τον κρίνετε και δείξτε του ότι η άποψή σας γι’ αυτόν δεν θα αλλάξει. Μερικές φορές η μεγαλύτερη βοήθεια είναι μια απλή φράση: «Σε ευχαριστώ που με εμπιστεύεσαι.»

Αποφύγετε την υποτίμηση, την κοροϊδία ή φράσεις όπως «Μα αυτό αντέχεται.», «Αυτό συμβαίνει μόνο στους ηλικιωμένους.» ή «Πρέπει απλώς να μάθεις ξανά να κρατιέσαι και να πηγαίνεις στην τουαλέτα.». Τέτοιες φράσεις μπορεί να ακούγονται σαν καλοπροαίρετες συμβουλές, αλλά συχνά κάνουν τον άνθρωπο με ακράτεια να αισθάνεται ότι φταίει ο ίδιος για το πρόβλημά του ή ότι δεν προσπαθεί αρκετά. Ακόμη και μια καλοπροαίρετη παρατήρηση μπορεί να πληγώσει έναν άνθρωπο και να τον κάνει να πιστέψει ότι δεν πρέπει να μιλά για τις δυσκολίες του. Αντί για συμβουλές, συχνά είναι πιο σημαντικό να δείξετε κατανόηση και να του δώσετε να καταλάβει ότι δεν είναι μόνος.

Η υποστήριξη ξεκινά με την κατανόηση. Σεβαστείτε την ιδιωτικότητα του αγαπημένου σας προσώπου, μην μειώνετε την αυτοπεποίθησή του και αφήστε το ίδιο να αποφασίσει τι θέλει να μοιραστεί. Προσφέρετε βοήθεια αν τη θέλει, αλλά μην κάνετε την ακράτεια επίκεντρο της σχέσης σας. Ένα άτομο με ακράτεια παραμένει ο ίδιος σύντροφος, γονέας, παιδί ή φίλος – απλώς αντιμετωπίζει καθημερινά μία επιπλέον πρόκληση.

Ο καθένας μας μπορεί να συμβάλει ώστε οι άνθρωποι με ακράτεια να αισθάνονται καλύτερα στην κοινωνία. Αρκεί να μιλάμε για αυτό το θέμα με σεβασμό, να μην καλλιεργούμε προκαταλήψεις και να συνειδητοποιούμε ότι ένα πρόβλημα υγείας δεν λέει τίποτα για την αξία ενός ανθρώπου. Η κατανόηση ξεκινά από την προθυμία να ακούμε. Ίσως χάρη στη δική σας στάση κάποιος βρει το θάρρος να πάψει να ντρέπεται και να ζητήσει βοήθεια.